رفقای عزیز کرگدن مووی، برای اینکه از اخبار و حواشی سینما و همینطور جدیدترین قابلیت های سایت و اپلیکیشن مطلع بشید در کانال تلگرام کرگدن مووی عضو شید:) لینک کانال در قسمت تماس با ما قرار گرفته.
شبیه یه ابرقهرمان، انگار نسخههای بیپایانی از این مأمور مخفی وجود داره؛ چهرههای مختلفی که از داخل لولهی تفنگ به ما زل زدن. بیش از نیم قرنه که مخاطبها رو سرگرم کرده و مأمور MI6 به قلم «یان فلمینگ» تا حالا توسط شش بازیگر مختلف توی نسخههای رسمی فیلمها بازی شده. گرچه خود فیلمها با گذر زمان تغییر کردن، ولی عشق 007 به کتوشلوارای شیک، زنهای اغواگر، ماشینهای تند و تیز، گجتهای عجیبغریب و ودکا مارتینی همیشگیه. اما این قهرمان بیسنوسال، کلی سؤال, گافهای داستانی و ناهماهنگی به همراه داره…
یه تئوری خیلی معروف هست که میگه: جیمز باند فقط یه اسم رمزه و نه یه کارکتر حقیقی! اما نه این چیزی نیست که کرگدن دنبالشه!
اگه فرض کنیم که «جیمز باند فقط یه اسم رمزه»، که خیلی باهاش موافق نیستیم ولی فکر کردن بهش جالبه، اونوقت اینطوریه که خودِ جیمز باندها نمیدونن که “جیمز باند” هستن. قضیه باید خیلی پنهانیتر و پیچیدهتر از این باشه که مثلاً یه نفر جدید رو استخدام کنن و بعد به زور یه مشت اطلاعاتو به خوردش بدن، چون در غیر این صورت کلی از تناقضهایی که تو فیلمها هست جور درنمیاد—مثل موضوع تریسی (زن باند تو یکی از قسمتها)، یا اینکه همشون زنبازن، پس این یه تئوری شکست خورده اس!
اما اگه “جیمز باند” یه جور پروژه باشه چی؟!
پروژهای که یتیمها رو میگیره و تبدیلشون میکنه به بهترین ماشینهای آدمکشی MI6. انگار سازمان اطلاعات بریتانیا یه روش پیدا کرده—یا حتی برنامهریزی کرده—که اگه یه سری اتفاق خاص تو زندگی یه نفر بیفته، آخرش یه باندِ جدید تحویل میگیرن. برای همینم هست که باندهای مختلف یه شباهتهایی بههم دارن ولی دقیقاً هم مثل هم نیستن. کنترل کردن این مسیر هم نسبتاً آسونه. مثلاً:
همیشه به بچهی یتیم میگن پدر و مادرت تو یه حادثهی کوهنوردی مردن
بعد میفرستنش پیش یه پیرمرد عجیبغریب که تو یه ملک دورافتاده تو اسکاتلند زندگی میکنه
بعدم واسش زمینه تحصیل تو کمبریج رو فراهم میکنن.
خلاصه همه چی دست خودشونه. حتی اگه به هرکدومشون یه زن به اسم “تریسی” بدن (و بعد بکشنش)، زیاد بعید نیست. چون وقتی میدونی این باند قراره عاشق چه مدل زنی بشه، میتونی اون زن رو پیدا کنی و یه جوری “تصادفی” کاری کنی عاشق هم بشن. برای همینه که تقریباً همهی خلافکارای خفن باند رو میشناسن—حتی اگه چهرهش فرق کنه— چون MI6 همیشه یه “جیمز باند” میفرسته سراغ خلافکارهایی که انقدر پول دارن که میتونن پایگاههای مخفی بسازن و نقشههای آخرالزمانی بکشن. پس احتمالا به همین دلیله که در طول چند دهه (از ۱۹۶۲ تا امروز)، شیش بازیگر مختلف نقش این شخصیت رو در بازههای زمانی متفاوت بازی کردن…
اما واقعاً کدوم منطقیتره؟ اینکه یه نفر، اونم با این همه تضاد و تناقض، پنجاه ساله داره مأموریت میره؟ یا اینکه داریم نسخههای مختلفی از یه پروژهی حسابشده رو میبینیم؟ شاید وقتشه ما هم مثل خودش، با یه ودکا مارتینی تو دست، به این فکر کنیم که پشت اون لبخند مطمئن، چندتا زندگی, داره زندگی میشه؟
این فیلما برای تو ساخته شده اگه تایپ شخصیتیت یکی از ایناست:
دیدگاه های کاربران
جهت ثبت دیدگاه ثبت نام کنید یا وارد شوید !